... بیابان را سراسر مه گرفته است

mehdood — Thu, 17 Sep 2009 11:57:09 GMT

مثل هميشه نوشتن خنده داره.نوشتن مثل هميشه خنده داره.خنده داره مثل هميشه نوشتن.هميشه نوشتن مثل خنده داره.خنده مثل هميشه داره.مثل خنده هميشه نوشتم داره-داره مثل هميشه خنده نوشتن. خنده مثل هميشه نوشتن داره!

موعود هميشه موعود دوباره

mehdood — Wed, 09 Sep 2009 16:35:16 GMT

دوازدهمين عصر شعر موعود به مناسبت ميلاد خورشيد تابناك مشرق ايران زمين سلطان مهربانيها حضرت علي بن موسي الرضا در اسلامشهر برگزار خواهد شد- كسب اطلاعات كاملتر از طريق تماس با شماره 09122509584 امكان پذير است.

انتخاب كن

mehdood — Sat, 29 Aug 2009 04:38:29 GMT

mehdood — Wed, 12 Aug 2009 16:11:24 GMT

آنها که به روز بازپسین ایمان دارند خلف وعده نمی کنند .

با عرض پوزش دوازدهمین عصر شعر موعود به عدم مساعدت مالی شهرداری اسلامشهر با نام عصر شعر آخرین منجی در سالن اجتماعات اداره فرهنگ و ارشاد اسلامشهر توسط موسسه مردم نهاد پرنیان اندیشه برگزار می شود.

جای: اسلامشهر خیابان نواب اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان اسلامشهر

گاه: پنج شنبه ۲۲ مرداد ماه سال ۱۳۸۸

اطلاعات بیشتر www.moudpoem.com

خدا کجاست مامان

mehdood — Sun, 26 Jul 2009 20:36:28 GMT

مادر برای رضارضوی همیشه چیزی فراتر از یک زن بوده است . این مادر مادرم باشد یا همسرم یا مادر دوستم فرقی نمی کند . بچه تر که بودم وقتی می رفتم توی فکر خدا مادرم را در برابر ترس ندانستنم قرار می دادم و می گفتم مامان خدا کجاست ؟

مادر فقط یک جواب داشت . خدا توی محل کار پدرته . حقوق می ده ، بیمه می شیم با اون تا خرج دوا و درمون ندیم ، مراقب توئه تا موقع زمین خوردن چیزیت نشه وقتی مریض می شی میرم پیشش میخوام خوبت کنه ...

و هر بار این خدا نزدیک تر می شد تات وقتی فهمیدم و توانستم معنی رو بخونم که او از رگ گردن به ما نزدیکتر است . او در خوئد ماست . رد خدا را در همه جای زندگیم دیدم در لحظه های بغض در لحظه های مرگ در لحظه های زندگی در چشمان خیس مادرم وقتی غصه این سر شوریده مرا می خورد . در نگاههای همسرم وقتی دلهره اش را از همه دیر برگشتن ها می دیدم . خدا همه جا بود توی مراسم تولدم توی بزرگ شدنم . توی شهرهایی که می برد مرا توی خواب امامزاده شاه زید

شان نزول این روایت دل این است

جمله ای شنیده ام که مو بر تنم راست می کند

همه از من خدا جویند و من از آن ها غیر خدا

دوازدهمين موعود

mehdood — Thu, 09 Jul 2009 07:50:18 GMT

مـروز امیــــر در میخـانه تویـی تو فـریادرس ناله مســتانه تویــی تو

مرغ دل ما را که به کس رام نگردد آرام تویی، دام تویی، دانه تویی تو

معاونت اجتماعی و فرهنگی شهرداری اسـلامشهـر با هـمکاری مؤسسه مردم نهاد پرنیان اندیشه دوازدهمین عصر شعر موعود را به مناسبت سالروز میلاد مهدی موعود (عج) برگزار می‌کند.

علاقه‌مندان می‌توانند حداکثر پنج قطعه از آثار خود را با محتوی آزاد و یا اشعاری با مضمون موعود و انتظار، تا تاریخ ۱۳/۵/۱۳۸۸ به آدرس اینترنتی دبیرخانه به نشانی www.moudpoem.com ارسال و یا از طریق آدرس پستی استان تهران، شهرستان اسلامشهر، میدان قائم(عج)، فرهنگسرای الغدیر مکاتبه نمایند. به برگزیدگان این محفل ادبی جوایزی به رسم یادبود اهدا خواهد شد.
کسب اطلاعات بیشتر و ارسال آثار از طریق سایت عصر شعر موعود امکان پذیر است .

تلفن تماس: ۲۴۶۴۶۲۱- ۲۴۶۰۶۰۷ (با پیش شماره ۰۲۲۸)

نمابر:۲۳۵۶۲۰۳ ( با پیش شماره ۰۲۲۸)

نوشته ای داستان گونه به بهانه عشق... عشق ... عشق .......

mehdood — Sat, 04 Jul 2009 15:56:18 GMT

یک روز تو

چشم هایت را می گشایی و بلافاصله می فهمی پاسخ تلفن همراه تو به التماس دست های آنکه شماره گرفته است که چشم های تو را باز کرده است . تلفن را از کنار دستت بر می داری و دکمه پاسخ را می فشاری .

- سلام عزیزم . بیداری ؟

- آره . قربونت برم

- خدا نکنه . دوستت دارم

- منم دارم

- می خوایی باز زنگ بزنم یا بیدار شد ی؟

- نه بیدارم . مرسی

- باشه من باز شیش زنگ می زنم

- باشه عزیزم

کش و قوسی به تنت می دهی و در احساس خوش شنیدن صدای آنکه دوستت دارد غرق می شوی . پلک هات روی هم می افتد و تو با سنگینی آن کنار می آیی . پانزده دقیقه کوتاه ، فکر کردن به اینکه در آغوش صاحب صدا بخوابی لذت بخش است .

دوباره صدای تلفن بر می خیزد .

- جانم عزیزم

- سلام بیداری ؟

- آره عزیزم بیدارم

- باشه

و صبح آغاز می شود . بر می خیزی . کمی به اطراف خیره می شوی . برادر ها و خواهرهات گوشه و کنار خانه آرام گرفته اند . بی صدا ، مثل هوا بلند می شوی . باید آبی به دست و صورتت بزنی . به دستشویی می روی و در آینه به خودت ، به چشمهات خیره می شوی .

- یعنی منو دوست داره ؟

بعد از این همه مدت بی مهابا می گوید دوستت دارد . بی آنکه هیچوقت به این فکرکند که آیا تو هم دوستش داری یا نه؟ دوستش داری و خودت هم این را می دانی .

آب صورتت را می نوازد . دوباره مشتی دیگر آب به صورتت می زنی . به بچگی هات برمی گردی و چند باره حجم بیشتری از آب را توی دست هات می گیری و به صورتت می زنی . دوباره توی آینه خیره می شوی .

- دوستم داره ! حتماً!

می آیی اتاق خودت . شانه را دست می گیری و به جان موهات می افتی . هر بار که مویی روی شانه می ماند بر می داری و مچاله می کنی . به این فکر می کنی که او موهای تو را که از سرت جدا می شوند ، توی جیبش می گذارد .

- این موها حرمت دارند . برای عشق منند .

لبخند می زنی .

- خندتو دوست دارم . دیوونم می کنه . لبات که به خنده وا می شن قشنگ ترن . خیلی دوستت دارم

موهات را جمع می کنی پشت سرت و می بندی . لباسهات را بر می داری که عوض کنی . کدام پیرهنت را ؟ کدام یکی را بپوشی ؟ پیرهن سرخابی را دست می گیری . سینه بندت را محکم می کنی و روی آن پیرهن بی آستین سرخابی را می پوشی . دستی رو برآمدگی سینه ات می کشی و دست او را می بینی که دارد آنها را مشت می کند و با ولعی سیری ناپذیر لابه لای لب هاش می فشارد و می مکد . تنت می لرزد . احساس خوشایندی چشم هات را می بندد و می گشاید . دارد دیر می شود .

تلفن همراهت را که زنگ زده از جلوی آینه بر می داری و دکمه پاسخ را می فشاری

- بیدار شدم جیگرم

- باشه هر وقت رسیدی سر کار بهم زنگ بزن

- باشه چشم

- من هم الان راه می افتم .

- باشه مراقب خودت باش

به روزهایی فکر می کنی که هر روز صبح نه با صدایش که با بوسه او بیدار خواهی شد و نه با فکر او که در کنار او به زندگی سلام خواهی داد .

راه می افتی تا سر خیابان ، هنوز صدای او که گرمت کرده در گوشت می پیچد . چقدر دوست داری وقتی صبح صدای خواب آلوده اش مسحور و مست بیدارت می کند . چقدر دوست داری . به محل کار که می رسی بلافاصله تلفن را برمی داری و شماره او را می گیری . تا صدای زنگ تلفن به صدای او منتهی بشود نگرانی که نکند دوباره خوابش برده باشد . از اینکه دیشب با حرفهایت باعث شده ای دیر بخوابد ، غصه دار می شوی .

- سلام جیگری نفسی زندگی خانومی من

انگار نه انگار دیشب تلخ ترین حرفها را شنیده باشد .

- سلام . کجایی؟

- باز خواب موندم . تو کجایی ؟

- چرا ؟ آخه تو منو بیدار کردی که !

- خب باشه . من رییسم بایدیه فرقی بابقیه داشته باشم یا نه !؟

می خندی .

- از دست کارای تو !

می خندد .

- از دست کارای خودت !

- باشه . رسیدم سر کار خبر می دم بهت

- عالیه . زود برو .

- هر وقت تونستی بهم زنگ بزن .

- باشه عزیزم

- دوستت دارم

- منم دارم

گوشی را می گذاری و به ساعت خیره می شوی

شروع می کنی . ظهر که می شود تازه فرصت سرخاراندن پیدا می کنی . هر یک ساعت یک پیام کوتاه رسیده .

- دوستت دارم

- خسته نباشی عیال

- جیگرم چطوره

- دوستم داری هنوز ؟

نمی دانی جواب کدام را بدهی . شماره هشت را و بعد دکمه تماس را می فشاری . بعد از چند بار بوق کوتاه صداش توی گوشت می پیچد .

- سلام دردونه

- سلام عزیزم . ناهار خوردی ؟

- نه اما الان یه چیزی می خورم .

اخم می کنی . این کارهاش عذابت می دهد . خیلی با بقیه فرق دارد . تا پای جان کار می کند . ازاینکه گاهی اجازه نمی دهد تا از کارهاش سر در بیاوری ، احساس خوبی نداری .

- عزیز دلم یه خرده به فکر خودت باش . من شوهر بی جون نمی خوام ها !

- چشم عزیزم . همین الان می رم یه چیزی پیدا می کنم و می خورم .

می دانی به خاطر تو این را می گوید و تاشب که برسد خانه بعید است چیزی بخورد . آنقدر کار دارد که نتواند حتی یک ساعت برای غذا خوردن وقت بگذارد .

- به کارت برس . هروقت سرت خلوت شد بهم زنگ بزن

- باشه شوهر

- دوستت دارم

- منم دارم

گوشی را می گذاری و لیوان آب را در دست می گیری . صداش همیشه آرامت میکند . همیشه. حتی وقتی عصبانی هستی و او را طرد می کنی . آرام گوش می دهد و آخر سر با بغض با تو خداحافظی می کند . هر بار با خودت قرار می گذاری : دیگر اینطور با او حرف نزنی . اما نمی شود . آآآنقدر در اطرافت دردسر هست که نتوانی به وعده ات عمل کنی . میدانی هیچ کس به اندازه او حرفهایت و دغدغه هایت را نمی فهمد .

کیفت را بر می داری که راه بیفتی . او ساعتی است کمی پایین تر از محل کارت منتظر است . مثل هر روز ، تا تنها یک ساعت یا حتی کمتر در کنار تو به خانه تان برسی . هرچه فکر می کنی یادت نمی آید کسی تا به حال اینقدر برایت وقت گذاشته باشد . چند ساعت راه را بر خود هموار می کند . به محل کارت می آید تا برای همین چند دقیقه کم در کنارت باشد. می دانی . می دانی چقدر دوستت دارد . آنچه نمی دانی اینست که چرا اینقدر ناخواسته باعث آزارش شده ای . دوستش داری و می دانی باعث خوشبختی توست . اما تردید بدی دامنگیرت است .

تا خود خانه با دست هایت با نگاهت با ایما و اشاره ات با او حرف می زنی . لذت و آرامش را در چشمان او و در ته دلت حس می کنی . وقتی از او جدا می شوی . هنوز چند قدم از تو دور نشده که حس می کنی چیزی را گم کرده ای . بارها گفته که او هم این احساس را دارد . عادت نیست . دلبستکی عجیبی است که در تو ریشه دوانده . در تو و او . آنقدر زود به او دل داده ای که گویی سالهاست با او زندگی کرده ای . تنگاتنگ .

تا به خانه برسد نگران تن خسته اویی. می رسد و خبر می دهد . خیالت راحت می شود .

لباسهات را می کنی و به حمام می روی . دستهاش را می بینی که از پشت روی سینه هات می لغزند . صورتش را می بینی که به صورتت چسبانده و توی گوشت ، دلنشین ترین حرفها را زمزمه می کند . لبخندی روی لبهات می سُرد . آرام می شوی . یک آن همه آنچه در آینه بود به جهنم تبدیل می شود . چه قدر بد . واقعیت دوباره برگشته لبخند روی لب هات می ماسد .

گرمای سشوار برقی دارد حالت را بد می کند . تلفن را برمی داری . تماس بی پاسخ و دوباره او . شماره هشت را و بعد دکمه تماس را می فشاری . دوباره بعد از چند بار بوق کوتاه صداش توی گوشت می پیچد . لبخند دوباره بر می گردد .

دیگر تمام شد به نمک احتیاج نیست

mehdood — Thu, 02 Jul 2009 15:19:57 GMT

دیگر تمام شد به نمک احتیاج نیست

از پا فتاد زخمی زخم زبانتان

تو را برای رسیدن به خانه می خواهم

mehdood — Mon, 25 May 2009 16:53:32 GMT

سلام نمی دونم چطور بگم . یه بار چند وقت یش سعی کردم با استفاده از تلفن همراهم به روز کنم که مثل چی پشیمون شدم . اما حالا هر چی فکرمی کنم یادم نمیاد اون شب چی نوشته بودم اما هرچی بود روز وبلاگم نیومد .

یادمه نوشته بودم سهراب سپهری قبل از اینکه بفهمه دچار بیماری لا علاجه خیلی شعرهای پر از زندگی و اینجور چیزا بود و وقتی فهمید ( با همه احترامی که برای روح این نویسنده قائلم ) یه من ماست چقدر کره داره تازه به واقعیت برگشت .

من هم یه جورایی ازگی ها داره دوییم می افته یه من ماست چقدر کره داره . به همین خاطر طی یک استحاله عجیب دارم یه کارایی می کنم که غصه سر آید . زیاد منتظر نمی مونید . میام!

بعد از مدتها دوباره

mehdood — Tue, 12 May 2009 20:57:53 GMT

سلام اين اولين باره كه دارم سعي ميكنم با موبايل به روز كنم.پس اگه ايراد فني ديدي به بزرگي خودتون ميبخشيد. شنيده بودم سهراب سپهري بعد از اينكه فهميد سرطان داره به كل از اميد و سيب و شقايق و ايمان و اين جور چيزا برگشت (و با احترام به روح اين شاعر ) فهميد يه من ماست چقدر كره داره-اين جمله قبل يعني رئاليست شد- علي ايهالا بنده هم به دلايلي كه مرقوم شدني نيست از جمله حقوق شش ماهه معوقه شهرداري ،محل كارم، بعلاوه عيدي - به اميد باور كردن همسرم و پاداشها و مساعده هاي نبوده- و يك سري امور ديگه كه نقلش موضوعيت نداره ف